[Fic][KHR] Blood Yakuza [1827]_Ch_InTro

posted on 07 Feb 2010 10:45 by komu-rin

Long Fiction :: Blood Yakuza

Chapter :: InTro

Paring :: [1827]

Rate :: PG

Note :: เกิดจากที่ข้าน้อยชอบแต่งแนวยากูซ่าเลยแต่งมันอีกครั้ง

           เพื่อสนองนีสตัวเอง

           ปล.เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเนื้อหาที่แต่งขึ้นมาล้วนๆ

           ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงใดใดทั้งสิ้น

           กรุณาอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น!!!

______________________________________

ผมเนี่ยนะ!!ยากูซ่า O[ ]O!!!

"แว้กกกก!!!อย่าทำผมเลยนะ" หนุ่มน้อยผมสีส้มกำลังถูกกลุ่มคนประมาณสามคนรุมยำอยู่มุมตึกโดยคนผ่านทางก็เอาแต่เดินเลี่ยงไม่อยากยุ่งเกี่ยว

"หึ ร้องให้มันดังกว่านี้สิเจ้าเปี๊ยก" ง่า~ T^T ทำไมผมถึงซวยแบบนี้นะผมแค่จะออกมาทำงานพิเศษแต่ทำไมผมต้องเจอกับแก๊งค์อันตพาลนี่ด้วย

"ถะ...ถ้าผมร้องแล้วจะปล่อยผมรึเปล่าละ" ผมถามเสียงสั่น พวกมันหัวเราะใส่ผม

"555+ แล้วแกคิดว่าพวกฉันจะปล่อยแกมั้ยละ" พวกมันสามตัวเหยียดยิ้มได้น่าเกลียดมาก แต่แบบนี้ก็หมายความว่าไม่สินะ โฮ~ ชิวิตที่แสนสงบสุขของผมจะมาจบลงเพราะไอสามตัวนี้เนี่ยนะ ใครก็ได้เข้ามาช่วยผมทีเต๊อะ!!! T^T

"ตะ...แต่ผม..ไม่เคยทำอะไรพวกคุณเลยนะ" T T

"ก็ไม่มีใครบอกว่าแกเคยทำนี่หว่าไอเปี๊ยก 555+" ไอพวกวายร้ายทำคนที่ไม่มีทางสู้ ผมนั่งตัวสั่นเหมือนลูกหมาข้างถนนโดยคนที่เดินผ่านทางเอาแต่มองผมอย่างสมเพศ 'ไอพวกไร้น้ำใจเอ๊ย!!!'

"แต่เราก็ไม่มีความแค้นต่อกัน แล้วพวกคุณมาทำผมทำม้าย~" ผมร้องบอกอย่างอ่อนใจตัวก็สั่นอยู่นั่นแหละกลัวพวกมันไม่รู้รึไงว่ากลัวขนาดไหน ชิส์ไอร่างกายทรยศ

"ไม่ต้องพูดมากแล้ววะไอเปี๊ยกพวกเราแค่อยากหากระสอบทรายรองมือรองเท้าก็แค่นั้นแหละ" แง้~ พวกมันจะทำผมแล้วอะ

"พวกแกหยุดอยุ่แค่นั้นแหละ" เอ๋? มีคนมาช่วยผมแล้วใช่มั้ย โอ้สวรรค์นี่ผมรอดแล้วสินะ ผมเงยหน้ามองคนที่เข้ามาช่วยผม ก็แทบอยากจะมุดดำดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด ชายใส่ชุดสูทสีดำหน้าตาโหดๆหลายคน (เพราะไม่ได้นับอะ) กำลังเอาปืนจ่อหัวไอพวกที่กำลังรุมผม คนพวกนี้ดูน่ากลัวกว่าไอพวกนั้นอีก กระซิกๆ Y^Y

"เรียบร้อยแล้วครับคุณเคียว" เสียงหนึ่งในชายชุดดำพูดขึ้นมาแล้วเปิดทางให้อีกบุคคลหนึ่งเข้ามา แล้วปลายตามองผม คนๆนี้ใส่ชุดดำเหมือนพวกที่เข้ามาก่อนหน้านี้แต่ท่าทางดูน่าเกรงขามจนผมรู้สึกหวั่นๆ 

"ขย้ำพวกสัตว์กินพืชชั้นต่ำพวกนี้ให้หมดอย่าให้พวกมันรอดไปได้" พอเขาสั่งพวกลูกน้องเสร็จ เอ่อผมคิดว่าอย่างนั้นนะ แล้วเดินเข้ามาหาผมช้าๆแล้วหยุดยืนอยู่หน้าผม ผมมองหน้าสบตากับนัยน์ตาดุนั่นอยู่สักพักก่อนที่เขาจะเข้ามากระชากแขนผม ให้ตามเขาไปแล้วแรงของผมก็น้อยนิดแน่นอนว่าผมปลิวไปตามแรงที่คนตรงหน้ากระทำ

"อะ..เอ่อคะ..คุณจะพาผมไปไหนน่ะ" แต่คนที่ลากแขนผมก็ไม่ยอมตอบผมสักแอะ เอาแต่ลากๆอยู่นั่นแหละ

"สัตว์กินพืชอย่างแกไม่มีสิทธิ์ถาม แค่ตามมาก็พอ" เอ่อ แบบนี้เขาไม่เรียกว่าตามแล้วนะนี่มันบังคับกันชัดๆ!!! - -^

มันลากผมมาถึงหน้ารถสีดำสนิท แล้วก็เปิดประตูเหวี่ยงผมเข้ารถไปที่เบาะหลังไอบ้านั่นก็เข้ามานั่งข้างๆผม

"ไปได้" มันพูดแค่นั้นก่อนที่คนขับรถจะออกตัวไป มันจะพาผมไปไหนกันฟะ!! ตัวผมไปเป็นหนี้พวกมันรึไงกันถึงได้จับผมไปแบบนี้อะ

"เอ่อ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ" ผมถามอย่างเกรงใจ๊เกรงใจ แบบว่าพี่แกมองผมตาขวางเลยอะ T^T

"มีอะไร" ครับขอบคุณที่กรุณาพูดกับผม

"คุณจะพาผมไปไหนเหรอครับ" ผมลุกขึ้นนั่งตัวลีบอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวที่สุด

"ไปที่พรรค" 

"คุณจะพาผมไปพักผ่อนเหรอ?" นี่ผมแปลถูกรึเปล่าเนี่ย? มือเรียวเล็กเกาแก้มเบาๆจะพาเขาไปพักนี่นะแต่คนพวกนี้เขารู้จักซะที่ไหนกันหรือว่าจะเป็นคนรู้จักของแม่ แต่ว่าอย่างคุณแม่นี่นะจะรู้จักคนพวกนี้ไม่มีทางบ้านเขาเปิดร้านอาหารเล็กๆแค่นั้นจะรู้จักคนพวกนี้ได้ยังไง

"...." ร่างสูงมองอีกคนนิ่งๆแล้วไม่พูดอะไรอีก

"ถึงแล้วครับคุณเคียว" เมื่อรถหยุดวิ่งผมก็มองออกไปที่กระจกรถ เอ่อไอชายชุดดำที่ยืนเรียงแถวนี่มันอะไรกันเนี่ย แต่แบบนี้ก็เหมือนกับในหนังเลยนะที่มีคนออกมารับกันแบบนี้อะ แต่มันเรื่องอะไรหว่าจำไม่ได้อะ เกี่ยวกับ...

เฮ้ย!!!เหมือนกับหนังมาเฟียที่เขาเคยดูเลยนี่แต่นี่มันญี่ปุ่นนะมันจะมีก็แต่ ยากูซ่า!!! OWO!!! แต่คนที่เป็นยากูซ่ามันจะต้องมีรอยสักไม่ใช่รึไงแต่เขาไม่เห็นเลยนี่ ตาเรียวมองคนตัวสูงที่ลากเขามา หน้าตาหล่อเหลาแบบนี้คงไม่สักหรอกเนอะ ^^;;

"อ๊ะคุณเคียวชายเสื้อขาดแหนะครับ" พอร่างสูงได้ยินก็ถอดเสื้อคลุมสีดำออกทันทีตอนนี้เลยเหลือแต่เสื้อเชิ๊ตสีขาว ผมละอยากจะร้องไห้ กลางหลังของร่างสูงมีรอยสักด้วยละ กระซิกๆ T^T มันเป็นรูปหงส์สีแดงเพลิงกำลังสยายปีกท่าทางสง่างามเต็มแผ่นหลัง ไอเสื้อเชิ๊ตแกก็โปร่งซะเห็นชัดเลยนะผมอยากจะบ้าตายมันคงไม่ได้พาผมมาพักแล้วละแต่คงจะเจี๋ยนผมแหงๆ

"ตามมา" มันบอกให้ผมตามมันไปแล้วขาผมก็ก้าวตามที่มันบอกอย่างง่ายดายขืนไม่ตามผมก็จะตายตั้งแต่ตรงนี้เลยนะสิ

แล้วมันก็หยุดอยู่ที่หน้าประตูก่อนจะนำเขาเข้าไปข้างใน ผมจำต้องตามเข้าไปข้างในเพราะว่าข้างทางมีแต่ชายชุดดำนะสิครับช่างเป็นสถานที่ที่น่ากลัวดีแท้

"ผมพามาตามคำสั่งแล้วครับท่านอิเอมิสึ" ในห้องนี้มีเพียงชายวัยกลางคนหน้าตาคุ้นๆเหมือนเคยเห็นอยู่กลางห้องคนเดียว

"^^พามาแล้วเหรอขอบใจมากเลยนะ เอ้าสึนะเข้ามาหาพ่อใกล้ๆสิลูก" หา? O[ ]o!!? พ่องั้นเหรอก็ว่าทำไมหน้ามันคุ้นๆ

"พ่องั้นเหรอ แต่พ่อบอกว่าไปขุดบ่อน้ำมันที่ซาอุไงละทำไมมาโพล่อยู่ที่นี่ได้ละครับ" ใช่พ่อเคยบอกเขาแบบนี้แล้วก็หายหัวไปเลยนี่มันก็จะเข้าปีที่5แล้วที่พ่อไม่กลับบ้าน เฮอะ!!!

"แหมพ่อจ๋าก็มีความลับบ้างสิจ๊ะลูกจ๋า~" ไอคำพูดชวนอ้วกนี่มันอะไรฟระ

"แล้วพ่อมีธุระอะไรกับผมเหรอถึงได้ให้คนไปลากผมมาแบบนี้ตอนแรกผมนึกว่าจะถูกจับมาฆ่าทิ้งแล้วซะอีก" ยิ่งพูดยิ่งเจ็บใจก็ไอคนที่ลากเขายังนั่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวแถมยังทำเมินใส่ผมอีกแหนะไอบ้าเอ๊ย!!!

"สึนะอย่าโทษเคียวยะเลยนะที่เขาทำไปเพราะคำสั่งของพ่อ" ผมปลายตามองคนที่เรียกตัวเองว่าพ่ออย่างหน่ายๆ

"เหรอครับ แสดงว่าพ่อคงจะใหญ่มากเลยสินะครับถึงสั่งคนอื่นได้แบบนี้เนี่ย" ผมพูดติดประชด

"ลูกจ๋ากำลังโกรธพ่อจ๋าอยู่เหรอ" แล้วอิเอมิสึก็เอานิ้วชี้ทั้งสองข้างมาจิ้มเข้าหากันแล้วบู้ปากทำหน้าน้อยใจ

ปึด!!! ไอท่าทางไม่รู้จักโตนี่มันอะไรฟะ!!!

"พ่อครับช่วยทำตัวให้สมกับอายุด้วย แล้วมีอะไรก็รีบพูดมาเถอะครับผมอยากกลับไปหาแม่!!!" เฮอะไอเราก็หลงคิดไปว่าอยู่ต่างประเทศคงจะลำบากแต่นี่อยู่ที่ญี่ปุ่นแท้ๆกลับไม่ยอมกลับบ้านแบบนี้จะให้เขาไม่โกรธงั้นเรอะไม่มีทาง

"ลูกจ๋าไม่ต้องกลับไปบ้านหลังนั้นแล้วละ แบบว่าแม่จ๋าเพิ่งจะขายไปสดๆไม่นานนี้เอง"

"พ่อว่าอะไรนะขายบ้านไปแล้วผมกับแม่จะไปอยู่ที่ไหนกันห๊ะ!!" ไอพ่อบ้าคงจะบังคับแม่แน่ๆเลย

"ก็อยู่ที่นี่สิจ๊ะลูกจ๋า~" อิเอมิสึพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มส่วนคนที่นั่งฟังก็นั่งซดน้ำชาสบายใจเฉิบ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ยจะให้เขาอยู่ในที่แบบนี้เนี่ยนะ

"ไม่เอาผมจะอยู่กับแม่"

"ก็ที่นี่แหละจ๋ะ แม๋จ๋าก็อยู่ที่นี่ด้วยตอนนี้กำลังจัดห้องให้ลูกจ๋าอยู่ละเดี๋ยวก็ออกมาแล้ว" เฮือก แม่ไปยอมพ่อง่ายๆแบบนี้ได้ยังไงกัน

"แต่ผมไม่ชอบที่นี่ มันดูน่ากลัวยังไงไม่รู้" มันเรื่องจริงนะเดินไปไหนก็เจอแต่คนชุดดำแค่เห็นก็ปวดหัวแล้ว

"ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลย ทุกคนที่นี่เป็นลูกน้องของพ่อทั้งนั้นรวมถึงคนที่ลากลูกมาด้วยนะ" ^^ เอ่อผมชักจะสงสัยแล้วสิว่าพ่อทำงานอะไรถึงได้มีลูกน้องมากมายซะขนาดนี้แล้วไอคำว่า ยากูซ่ามันกระแทกเข้าหัวอย่างจัง 'คงไม่มั้ง'

"พ่อทำงานอะไรอะถึงได้มีลูกน้องเยอะขนาดนี้" ในที่สุดผมก็ตัดสินใจถามจนได้

"ยา-กู-ซ่า จ๊ะลูกจ๋า" อิเอมิสึพูดเน้นทีละคำ

"ละ แล้วพ่อเป็นลูกน้องใครเหรอ" เหงื่อผมเริ่มพุดออกมา

"เป็น-หัว-หน้า-พรรค-ยา-กู-ซ่าจ๊ะลูกจ๋า" ^^ ทำไมพ่อพูดได้หน้าตายเฉยขนาดนี้ได้นะแล้วไปเป็นหัวหนาพรรคตั้งแต่เมื่อไหร่

"พ่อพูดเล่นสินะ" ผมหัวเราะแห้งๆ แต่อิเอมิสึทำท่าจุ๊ปาก

"เรื่องแบบนี้เขาไม่ล้อเล่นกันหรอกจ๊ะ แล้วที่พ่อเรียกเรามาวันนี้ก็เพื่อจะบอกลูกว่านับตั้งแต่นี้ไปลูกคือว่าที่หัวหน้าแก๊งค์ต่อจากพ่อและลูกจะต้องเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพรรคชิชินของเราทั้งหมดและคนที่จะมาสอนลูกก็คือเคียวยะ" พ่อพูดโดยไม่เว้นจังหวะให้เขาได้โต้บ้างเลยอะ T^T จะบ้าเรอะใครจะเป็นกันยังไม่ได้ตกลงซักหน่อยไอพ่อบ้า

"ไม่เอาอะ ผมไม่ได้อยากเป็นยากูซ่าสักหน่อยและที่สำคัญตอนนี้ผมก็ยังเป็นแค่เด็กนักเรียนม.ปลายอยู่เลยนะจะไปเป็นหัวหน้าพรรคได้ยังไงผมไม่เอาด้วยหรอก"

ปั้ง!!! เสียงทุบโต๊ะดังลั่นไม่ใช่พ่อที่ทำแต่เป็นไอคนที่นั่งจิบชานั่นต่างหากมันมองหน้าผมอย่างเอาเรื่องละ Y^Y

"ท่านอิเอมิสึก็สั่งไปแล้วสัตว์กินพืชอย่างแกไม่มีสิทธิ์โต้แย้ง" หง่า~ ก็คนมันไม่อยากเป็นนี่แล้วเขาก็ไม่ได้เหมาะที่จะเป็นเลยสักนิด

"ไม่เอาหน่าเคียวยะยังไงสึนะก็เป็นลูกของฉันนะช่วยพูดดีดีกับเขาหน่อยเถอะ"

"ครับ" ไอคนที่ชื่อเคียวยะรับคำ

"ส่วนลูกจะคิดยังไงพ่อไม่สนเพราะพ่อตัดสินใจไปแล้ว และต่อจากนี้ไปเคียวยะจะเป็นคนดูแลลูกทุกอย่าง ไม่ว่าลูกจะทำอะไรที่ไหนยังไงเคียวยะก็จะอยู่กับลูกตลอด" พ่อพูดง่ายไปมั้ยจะให้เขาเป็นยากูซ่าไม่พอ ยังจะให้ไอคนสันดานดิบนี่อยู่ข้างตัวเขาตลอดเวลาอีกมันจะไม่มากเกินไปหน่อยเรอะ!!!

"พ่ออย่าหาว่าผมอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะ แต่พ่อสั่งผมแบบนี้แล้วคิดว่าผมจะยอมทำตามรึไง ผมนะถึงไม่ต้องเป็นยากูซ่าหรือไม่มีพ่อผมก็อยู่ได้ หายไปตั้งหลายปีพอคิดจะสั่งก็สั่งผมง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ" ถึงตอนนี้ผมจะกลัวมากก็เถอะแต่ผมก็ไม่ยอมเหมือนกัน

"^^ ถ้าลูกจ๋าพูดไม่รู้เรื่องพ่อจ๋าคงจะต้องทำอะไรสักอย่างเผื่อมันจะกระตุ้นอะไรให้ลูกจ๋าได้ล่ะ" ไอใบหน้ายิ้มชวนสยองนี่มันอะไรฟะ

"พ่อจะทำอะไรผมอีก" อิเอมิสึโบกมือไปมา

"แหม พ่อจ๋าจะไปทำอะไรลูกจ๋าได้ละจ๊ะ แค่พ่อจ๋าจะส่งคนไปทำลายร้านที่ลูกจ๋าทำงานพิเศษอยู่แค่นั้นเอง" O[ ]O!!!!

"ไม่ได้นะพ่อ พ่อจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ!!!" ผมตกใจมาก ไม่คิดว่าพ่อจะใช้วิธีนี้

"ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อลูกไม่ยอมฟังพ่อ พ่อก็ต้องหาทางกำหลาบสิถึงจะถูก" อิเอมิสึพูดด้วยท่าทางนิ่งๆผิดกับทุกทีจนสึนะรู้สึกหวั่นใจ

"ตะ...แต่คนพวกนั้นเขาไม่รู้เรื่องนี่ พ่อจะทำคนที่ไม่มีทางสู้ได้ยังไง"

"ทำไมจะไม่ได้ แค่ทำลายร้านกระจอกๆสักร้านสองร้านไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย" นี่พ่อเขากลายเป็นคนโหดเหี้ยมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

"...." ผมก้มหน้าก้มตามือเรียวเล็กกำหมัดแน่น นี่เขาจะต้องเป็นจริงๆใช่มั้ย

"ลูกก็คิดเอาก็แล้วกันระหว่างยอมฟังพ่อแต่โดยดีหรือว่าจะต้องให้พ่อทำร้ายคนที่ลูกรู้จักไปทีละคน" แบบนี้มันบังคับกันชัดๆ ถ้าเลือกอย่างหลังเราก็เป็นคนที่เห็นแก่ตัวที่สุด แต่ถ้าเรายอมเราก็ต้องกลายเป็นยากูซ่าใจโหดเหมือนพ่อ มันไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้แล้วรึไงนะ สึนะเม้มปากแน่นก่อนจะตัดสินใจ

"ก็ได้ผมจะยอมพ่อแต่พ่อห้ามทำอะไรคนพวกนั้นนะ พ่อคงไม่คิดจะผิดคำพูดกับผมใช่มั้ย" ดวงหน้าหวานสบตากับผู้เป็นพ่ออย่างแน่วแน่

"^^ พ่อจ๋าไม่ใช่คนโกหกนะ"

"เฮอะ ใครว่าคนแบบพ่อนี่แหละสตอที่สุด" สุดท้ายผมก็อดพูดแขวะไม่ได้อยู่ดี

"T^T ลูกจ๋าพูดทำร้ายจิตใจน้อยๆของพ่ออะ" อิเอมิสึเริ่มกลับมาทำตัวปัญญาอ่อนอีกครั้ง

ครืด~

เสียงเลื่อนประตูดังขึ้นมาผมหันไปดูก็พบมารดาของเขายืนยิ้มกว้างให้เขาอยู่

"แม่!!!" ผมร้องเรียกอย่างยินดี

"อ้าวสึจังมาแล้วเหรอ แม่เพิ่งจัดห้องลูกเสร็จเมื่อกี้นี้เอง" เธอส่งยิ้มน้อยให้สามีและอีกคนที่โค้งให้เธอ

"แม่จ๋าพ่อจ๋าอยากนอนแล้วอะ ส่วนลูกจ๋าเดี๋ยวให้เคียวยะพาไปที่ห้องละกัน ไปกันเถอะแม่จ๋า" อ้าวไอพ่อบ้าทิ้งให้เขาอยู่กับไอหน้าโหดสองต่อสองแบบนี้ได้ยังไงอะ = =^

.

.

.

"เอ่อ นะ...นายคงไม่บ้าจี้ไปตามพ่อของฉันหรอกใช่มั้ย" ผมถามเพราะว่าตั้งแต่พ่อกับแม่ออกไปผมก็ยังไม่ได้กระดิกไปไหนสักทีแบบว่าเจ้าบ้านี่เอาแต่นั่งซดน้ำชาอยู่นั่นแหละ

"ต่อให้มันเป็นงานที่น่าเบื่อขนาดไหนแต่ถ้าเป็นคำสั่งของท่านอิเอมิสึยังไงฉันก็ต้องทำ" แล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินนำหน้าให้ร่างบางตามเขาไป

"ชิส์ ไอคนบ้าอำนาจ" ผมสบทเบาๆแต่มันดันได้ยินอีกแหนะ

"เวลาจะนินทาอะไรใครหัดทำให้เงียบกว่านี้" เฮอะ!!!

"แกจะยืนบื้ออยู่ที่เดิมอีกนานมะ" แมร่ง!!! มันยังหันมาเร่งอีกแหนะ

"รู้แล้วละหน่า" สุดท้ายผมก็ต้องวิ่งตามร่างสูงไป

"ใครใช้ให้วิ่งมาห๊ะ กลับไปที่เดิมแล้วเดินมาใหม่เดี๋ยวนี้!!!" เฮ้ย!! นี่มันอะไรนักหนาเนี่ย -o-^

"ถ้าฉันเอาแต่เดินก็ตามนายไม่ทันนะสิและที่สำคัญทำไมฉันจะวิ่งไม่ได้"

"หึ จำไว้นี่คือบทเรียนแรกที่แกจะต้องจำให้ดี การจะเป็นผู้นำที่ดีควรจะมีมารยาททางสังคมเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกน้องและเพื่อที่จะไม่ต้องขายหน้าต่อหน้าคนอื่นเพราะสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่น่าอับอายที่สุดเข้าใจมั้ย" โห แค่วิ่งก็เสียมารยาทแล้วเรอะ และทำไมเขาจะต้องฟังไอบ้านี่ด้วยละ ชิส์

"ไม่รู้และฉันก็ไม่คิดที่จะรับรู้ด้วยนายอยากจะบ้าตามพ่อก็ตามใจแต่ฉันไม่ทำ" ร่างบางสะบัดหน้าหนีก่อนจะเดินเข้าไปกระแทกไหล่ของร่างสูงแต่ยังเดินไปไม่เท่าไหร่ก็ถูกร่างสูงบีบแขน

"โอ้ย!! นี่มันเจ็บนะ" T^T ไอบ้าแรงคนหรือแรงควายฟะเนี่ย

แล้วใบหน้าคมเข้มก็เข้ามาใกล้วงหน้าหวานห่างกันไม่ถึงเซ็นต์แล้วร่างสูงก็ขยับริมฝีปาก

"แกไม่มีสิทธิ์ขัดคำสั่งของฉัน ไปทำเดี๋ยวนี้" แล้วมือหนาก็เหวี่ยงร่างบางเสียเต็มที่ไม่มียั้ง

ตึง!!!

ร่างบางปลิวไปตามแรงเหวี่ยงของร่างสูง มือเรียวลูบคลำบั้นท้ายที่กระแทกกับพื้นไม้ไปเต็มๆ

"ไอบ้า!!! ทำไมจะต้องเหวี่ยงกันด้วยมันเจ็บนะ!!!" ผมชี้หน้าด่ามันแต่สะโพกผมจะพังมั้ยเนี่ย 

"จะลุกแล้วเดินมาหรือว่าจะให้ฉันเข้าไปหาแล้วเหวี่ยงแกอีกครั้ง" 

"อ อะ ไอบ้าอย่าเข้ามานะฉันเดินไปเองก็ได้!!!" ผมรีบพูดเพราะไอบ้านั่นทำท่าจะเข้ามาจริงๆนะสิ ผมยังไม่อยากเจ็บตัวในเวลาไล่เลี่ยกันหรอกนะ พอร่างสูงได้ยินก็ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

มือเรียวยันตัวเองให้ลุกขึ้นมาช้าๆก่อนจะค่อยๆเดินกลับไปหาร่างสูงแล้วหยุดยืนตรงหน้า

"พอใจนายรึยัง" สึนะพูดด้วยใบหน้างอง้ำ

"...ยัง" =[ ]=!!

"อะไรนี่ยังไม่พอใจนายอีกงั้นเหรอ นี่ฉันเดินตามที่นายบอกแล้วนะ" ผมอยากจะบ้าตายเดินก็เดินแล้วยังจะเอาอะไรกับผมอีก

"ไม่ใช่เรื่องนั้นแต่แกควรจะเรียกฉันว่าฮิบาริไม่ใช่นาย" 

"ไม่เอาทีนายยังไม่เรียกชื่อฉันเลยเอาแต่เรียกว่าสัตว์กินพืชอยู่นั่นแหละ" ผมกอดอกอย่างไม่พอใจ 

"หึ งั้นแกจะเรียกฉันว่าอะไรก็แล้วแต่ฉันไม่สน" แล้วร่างสูงก็เดินนำไปอีกทางปล่อยให้ร่างบางหน้าเหวอไปคนเดียว

'อะ อะไอบ้าเอ๊ย!!! แค่เรียกชื่อนี่มันจะตายใช่มั้ยห๊ะ' แต่ผมก็คิดได้ไม่นานอีกแล้วแบบว่ามีมารมาขัดตลอดและมารที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ไอคนดูแลตัวดีนั่นไงละ ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปชีวิตผมคงจะเจอแต่เรื่องยุ่งยาก ผมละอยากกลับไปหาชีวิตอันแสนจะสงบสุขของผมเสียจริง โฮ~

TBC...

__________________________________

Talk :: คุยกันก่อนเล็กน้อย

 เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ข้าน้อยคิดว่าตัวเองน่าจะถนัดที่สุดนะเหอๆ และจะเห็นว่าทูน่าน้อยโดนจับมาเป็นยากูซ่าแบบไม่ได้ตั้งใจส่วนท่านฮิจะโหดไปไหนไม่ทราบ มีอาจารย์แบบท่านฮินี่ต้องทำใจ กระซิกๆ เรื่องราวป่วนๆของนังทูน่ามันกำลังจะเริ่มต้น ทุกท่านก็มาลุ้นกันว่าทูน่าจะผ่านการทดสอบของท่านฮิไปได้หรือไม่ รวมถึงเรื่องราวความรักของคนทั้งคู่อร๊างงงง~ ยิ่งคิดยิ่งเพ้อไปไกล เมะซึน เคะโมเอะ ช่างเป็นคู่ที่ลงตัวที่สุด o(>////< )o o( >////<)o อาการบ้าแบบนี้ไม่เข้าใครออกใครหรอกนะโฮะๆๆๆ และตัวป่วนของเรื่องก็ไม่ใช่ใครที่ไหนป๊ะป๋าอิเอมิสึนี่เอง (ฮา) คุณป๋าคนนี้จะคอยหาเรื่องชวนปวดเฮดให้ตลอดเว~ ไม่เว้นเวลาราชการ? และคนที่ต้องคอยแก้ก็ไม่พ้นท่านฮิลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ 

 เรามาคุยเรื่องชื่อพรรคกันบ้างว่ามันมาได้อย่างไรเหอๆ อันนี้มันมาเพราะความชั่ววูบอีกแล้วมันเป็นความคิดแวบแรกที่เข้ามาในหัว พอดีตอนที่แต่งข้าน้อยกำลังติดตำนานต่างๆของประเทศญี่ปุ่น และเห็นว่าเออชื่อนี้เข้าท่าดีแบบมีที่มาที่ไปข้าน้อยเลยจับมาใช้ในเรื่องนี้ซะเลย ชิชิน เป็นชื่อเทพอสูรพิทักษ์สี่ทิศ และรอยสักกลางหลังที่ทูน่าน้อยเห็นของท่านฮิก็เป็นหนึ่งในสี่ คือหงส์เพลิงหรือภาษาญี่ปุ่นก็ ซูซาคุ ปกติก็ชอบอะไรแนวนี้อยู่แล้วก็เลยจับมันให้อยู่กับท่านฮิเสียเลยพออ่านประวัติมันก็ยิ่งคิดว่ามันเข้ากับท่านฮิสุดๆ เริ่มเกิดอาการคลั่งอีกแล้ว~ 

 คราวนี้ก็ตัวบ้านหรือพรรคชิชิน มันเป็นบ้านญี่ปุ่นแท้แบบดั้งเดิมแต่ในเรื่องข้าน้อยมิได้อธิบายเพราะไม่อยากแทรกอะไรให้มันเยอะเกินเหอๆ เป็นอันว่ารู้กันแล้วนะที่บอกเพราะกลัวทุกท่านสงสัยแฮะๆ  

 

 

 

 

 

edit @ 10 Feb 2010 15:50:11 by komu-rin

Comment

Comment:

Tweet

ยากูซ่า
โหด ดิบ ฮา รั่วquestion

#15 By nampeung (183.89.78.95|183.89.78.95) on 2014-06-04 23:20

บทดิบเถื่อนช่างเหมาะกับท่านฮิมากค่ะ

ยิ่งเป็นยากูซ่า ก็ต้องโหด + มัน

และตบท้ายด้วย ฮา + รั่ว ตามประสาคนซึน

#14 By spong (115.67.177.90) on 2011-08-08 22:29

double wink ดีจ๊า อ่านแล้วก็ดูนุกดีนะ แต่ว่านะบุคคลิกของเคียวหรือจะเรียกว่าฮิบาริก็นะ มันดูไม่หน่าจะเป็นตัวเองสักเท่าไหร่นะคะ แต่จะว่าโหดก็โหดนะคะ sad smile แล้วตอนฮิบาริ(เคียว)เจอกับสึจังเนียมันดูจะไม่เป็นธรรมชาติเหมือนว่าจงใจที่ต้องการให้เจอกันให้ได้open-mounthed smileแต่ก็สนุกสุดๆ surprised smileไปเลยนะคะ แต่เรื่องบุคคลิกเคียวมันติดตรงที่กันที่ดูเคียวจะพูดสุภาพแต่ ชอบใช้ความรุนแรง รักสันโดด และข้อสำคัญคิดถึงกฎเป็นหลักหนูก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพี่ต้องการให้ฮิบาริเคียวเป็นยังไง sad smile ในสายตาของผู้อ่านแต่บ้างคนอาจจะยังลบภาพของฮิบาริยังไม่ได้นะคะ และนี้หนูอ่านแล้วช่วยเม้นแล้วนะคะ ถ้าวันไหนว่างๆจะลองแต่งตัวอย่างมาให้นะคะหนูจะพยายมเข้ามาให้นะคะสัณญาเลย แต่ว่า แต่งเยอะนะคะหนูจะเข้าอ่านบ่ายๆเล้ยbig smile อืมงั้นไปก่อนนะคะว่างเม้นๆมานะคะquestion แบร้!!!บาย

#13 By rady (124.122.234.241) on 2011-05-16 10:41

หนุกๆๆ open-mounthed smile

#12 By 1827_Fight! (124.122.225.171) on 2010-05-01 12:12

ว้าวว ยากูซ่า
สนุกจังเลย
อิเอสึมิกวนมากเลยอ่ะ
แต่หนูชอบบ ^^
ให้ท่านฮิตามดูแลทูน่า..
สนุกแน่ๆงานนี้open-mounthed smile

#11 By kai (58.8.204.91) on 2010-04-25 21:41

ฮามากๆเลย

ฮิโหดทำกับทูน่าได้ไงเนี่ย

#10 By kun_yu (58.9.5.138) on 2010-03-30 13:35

^
^
^
^
^

เม้นข้างบนนี่ของดอลเลนเอง..ลืมเขียนชื่อน่ะ= ="

#9 By dAllEn (119.42.75.168) on 2010-03-27 17:25


หม่ามี๊~กลับมาช่วยซือคุงก่อน

ไม่อยากอยู่กะไอ่หน้าโหดนี่เลยอ่า...

มีทั้งพ่อบ้าที่ทิ้งลูกเมียไปเป็นยากูซ่า!!?

แถมมาเออออให้สืบทอดกิจการ(?)อย่างนี้

ผมไม่อ๊าววววววววววว!!!!!

#8 By (119.42.75.168) on 2010-03-27 17:24

ท่านโคมุ big smile

แต่งฟิคได้น้าอ่านเหมือนเดิมเจ้าคะ !

ขอฟันเฟิมว่าแฟนคลับเยอะแน่ ~

ยังไงก็รออัพคร่า ชอบพวกยากูซ่าเหมือนกัน



#7 By i D k (58.11.75.21) on 2010-03-24 17:33

เคียวยะทำไมโหดจังเลย

ถนอมสึจังหน่อยก็ไม่ได้

ถึงยังไงสึจังก็ลูกของบอสนะ

อิเอมิสึ คิดดีแล้วเหรอจะฝากสึจังให้เคียวยะนะ

สงสารสึจังชะมัดเลย เรื่องนี้มีแววว่าสึจังเป็นเคะรันทด

ชัดๆ เลยง่ะ ไว้อาลัยให้สึจัง 27 วินาที

#6 By nikozzz (117.47.44.136) on 2010-02-19 22:58

โอ้ววววว พ่อทูน่า ดร์กมากๆคะ เอาล่ะ ทูน่า หลบท่านฮิให้ดีๆนะ ระวังโดนกด กรีกกกกกกก

#5 By (112.142.104.243) on 2010-02-19 22:47

อิเอมิสึน่าถืบมาก สงสารทูน่า(ท่านฮิยังคงไว้ซึ่งความโหด)

#4 By fang (61.7.241.30) on 2010-02-19 18:06

อร๊างงงง~

ถูกใจมากเลยค่า

ชอบพวกตำนานเหมือนกันเลย

ส่วน ซึซาคุ ก็เข้ากับท่านฮิที่สุดเลยค่า

จะมีพรรค เซริว มั้ยคะ ให้ป๋าแซนคุมคอยป่วนท่านฮิ

เริ่มเพ้อแล้วเรา

มาอัพต่อเร็วๆนะคะ big smile

#3 By Love Hibari (58.8.52.89) on 2010-02-18 18:47

อูหุหุหุ ชอบแนวนี้เหมือนกันเลยละค่า

ขำอิเอมิสึมาก มันทำตัวปญอ.สุดๆเลยอ้า

น่าลุ้นดีจัง^^ รออัพนะจ๊า

#2 By love_yu (112.142.85.248) on 2010-02-17 22:20

คุณสึนะโยชิจะเรียกอะไรก็ช่าง
งั้นข้าพเจ้าจะเรียกคุณเคียวยะว่า"ซึนเดเร๊ะ"ละกัน(โดนทอนฟาฟาดหัว)

#1 By ... (117.47.228.99) on 2010-02-11 01:57