[Fic][AKAME] PAPA SO CUTE_Ch_InTro

posted on 12 Feb 2010 13:23 by komu-rin

Long Fiction :: PAPA SO CUTE

Chapter :: InTro

Paring :: Jin&Kame

Rate :: PG

Autor :: Komu-rin

Note :: อคาเมะเป็นเรื่องที่ข้าน้อยแต่งไม่เคยจบสักที แต่ครั้งนี้ข้าน้อยจะพยายามทำให้จบเน้

          แบบว่าแรกๆข้าน้อยยังแต่งไม่เก่งเท่าที่ควรตอนนี้ก็พอไปวัดไปวาได้ละมั้ง?

          ยังไงข้าน้อยก็ขอฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยละกันนะ ^^

____________________________

ปั้ง!!!

"สรุปว่าใครจะเป็นคนเลี้ยงเด็กคนนี้" เสียงทุบโต๊ะดังลั้นห้องเมื่อเรื่องที่พวกเขาโต้เถียงยังไม่ลงตัวสักที

"แล้วทำไมคุณต้องโยนมาให้พวกเราด้วยละทำไมไม่เลี้ยงเองห๊ะ" เสียงหญิงวัยกลางคนตวาดขึ้นมา

"ก็เพราะผมไม่มีเวลานะสิ ไหนจะลูกสองคนแค่นี้ผมก็แทบจะเอาตัวไม่รอดแล้ว" ชายหนุ่มเถียง

ส่วนเด็กน้อยที่ทุกคนต่างผลักความรับผิดชอบก็เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตา

พ่อแม่เพิ่งจะด่วนจากไปเพราะอุบัติเหตุไม่พอยังมาเจอสภาพแบบนี้อีก

"มันเป็นข้อแก้ตัวละสิไม่ว่า" หญิงวัยกลางคนเหยียดยิ้มมองอย่างหยามเยียด

ก่อนจะปลายตามองเด็กเจ้าปัญหา จนปากเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดเข้า

"ทำไมแกไม่ตายๆตามพ่อแม่ของแกไปกันนะจะรอดมาทำไมก็ไม่รู้" ผมซึ่งเป็นคนนอกฟังอยู่นานแล้ว

ก็รู้สึกสงสารเด็กคนนี้มาก

"งั้นผมเลี้ยงเอง" ในที่สุดผมก็ตัดสินใจที่จะเลี้ยงเด็กคนนี้

พวกญาติๅต่างหันมามองผมเป็นตาเดียว คงไม่คิดละสิว่าเด็กม.ต้นอย่่างเขา

จะเสนอตัวเลี้ยงเด็กอายุ6ขวบเองที่สำคัญผมก็ไม่ได้เป็นญาติของเด็กคนนี้ด้วย

 แต่คนที่เพิ่งจากไปเขาเป็นผู้มีพระคุณของผมเพราะงั้นเรื่องแค่นี้ทำไมเขาจะทำไม่ได้

"เด็กอย่างเธอนี่นะ เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ" พอผมได้ยินก็โมโห

 แต่ผมจะต้องใจเย็นมือเรียวกำหมัดแน่น แต่สายตาก็มองเด็กน้อยที่เงยหน้ามาสบตาผมอย่างไม่เข้าใจ

 ผมส่งยิ้มไปให้เด็กน้อยคนนั้น

"ผมเอาตัวรอดได้ครับเพราะเดือนหน้าผมก็จบม.ต้นแล้วผมก็คิดจะทำงานทันทีครับ"

 มันอาจจะเป็นความคิดที่เหมือนเด็กแต่ผมก็ตัดสินใจไปแล้วใครก็มาบังคับผมไม่ได้

"เฮอะ แค่จบม.ต้นเธอจะไปทำอะไรได้ แค่จะเลี้ยงตัวเองก็ยังไม่รอดเล้ย~" ยัยแก่นั่นหัวเราะเยาะเขาเป็นการใหญ่

"ผมมั่นใจว่าผมทำได้ อย่างน้อยผมก็ยังดีกว่าพวกคุณละกัน" ในที่สุดความอดทนของผมก็หมดลง

"เมื่อกี้แกว่าไงนะ!!!!" เอาละสิยัยแก่นี่ปรี๊ดแตกแล้วอะ

"ผมบอกว่าอย่างน้อยผมก็ดีกว่าพวกคุณ ตรงที่ไม่เห็นแก่ตัวยังไงละว่าไงหนูน้อยจะไปอยู่กับฉันมั้ย"

ผมหันไปถามเด็กรูปร่างกลมๆน่ากอด

"ไปฮับ!!!" แล้วเด็กน้อยก็วิ่งเข้ามากอดขาผม ^^

"มะ..ไม่ได้นะจินจะไปอยู่กับใครที่ไม่ใช่ญาติเราได้ยังไงลูก"

 เฮอะ ยัยแก่นี่ถ้าจะบ้าเมื่อกี้ยังโยนกันไปโยนกันมาอยู่เลยนะ

"ก็ผมอยากไปนี่ฮับ" เด็กน้อยเกาะขาเรียวเสียแน่น

ผมยื่นมือเรียวไปลูบหัวทุยเบาๆเชิงให้กำลังใจ เพราะเด็กคนนี้กำลังสั่นเพราะข่มอาการของตัวเอง

 เขาคงไม่อยากจะร้องไห้ให้ใครเห็นละมั้ง เด็กก็มีความคิดของเด็กอ่านะ

"สรุปเอาตามนี้ละกันครับ แล้วผมก็ขอเปิดพินัยกรรมของคุณอคานิชิเลยนะครับ" ทนายหนุ่มรีบพูดเข้าเรื่องทันที

พอเขาบอกว่าจะเปิดพินัยกรรมได้ก็ต่อเมื่อมีคนรับเด็กที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณอคานิชิ

 ก็มีแต่คนเกี่ยงกันจนเขานึกรำคาญเขาเองก็ไม่นึกว่าญาติของคุณอคานิชิจะเป็นคนแบบนี้

ต่างกับคนที่เพิ่งจากไปเสียโดยสิ้นเชิง

"สมบัติทั้งหมดของคุณอคานิชิ ไม่ว่าจะเป็นอคานิชิกรุ๊ป คฤหาสน์ที่ดินรวมทั้งหมด

 มีมากกว่าพันล้านตกเป็นของ อคานิชิ จินลูกชายเพียงคนเดียวของเขาทั้งหมด" พอทนายพูดจบทุกคนต่างก็อึ้ง

"ดะ เดี๋ยวสิคะคุณจะให้สมบัติกับเด็กตัวแค่นี้ได้ยังไงกันคะ" เสียงหญิงสาวที่นั่งฟังอยู่นานได้โต้แย้งขึ้นมา

"ครับเพราะเหตุนี้ในระหว่างที่เขายังเด็กอยู่ก็จะมีคนดูแลสมบัติแทนนั่นก็คือคุณคาเมนาชิ

คาซึยะที่เพิ่งจะตกปากรับคำว่าจะดูแลคุณอคานิชิ จินจนกว่าเขาจะบรรลุนิติภาวะ" O.O!!!

นี่เขาต้องดูแลกิจการพันว่าล้านนี่นะ บ้าไปแล้ว!!!

"ตะ แต่ผมไม่อยาก..." ผมยังไม่ทันได้ค้านเด็กน้อยก็ดึงขากางเกงของผม

"มีอะไรเหรอ?" ใบหน้าเล็กช้อนตามองผม

"ป๊าป๋าจะดูแลผมใช่มั้ยฮับ ผมไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแต่ป๊ะป๋าไม่ใจร้ายใช่มั้ยฮับ"

ดวงหน้าเล็กกลมมองเขาอย่างออดอ้อน >///< 'น น่ารัก~แถมเรียกผมว่าป๊ะป๋าด้วยอะ'

"ครับป๊ะป๋าไม่ใจร้ายกับน้องจินแน่นอนครับสัญญาเลย" เรียกแบบนี้ได้รึเปล่าหว่า

แต่น้องจินก็เรียกผมว่าป๊ะป๋าแล้วนี่ ^^

แล้วจินก้ยื่นนิ้วก้อยเล็กออกมาเกี่ยวเข้ากับนิ้วก้อยเรียวของเขา

"ป๊ะป๋าสัญญาแล้วนะฮับ!!!" ^^

"เดี๋ยวก่อนสิ!! พวกเรายังไม่ได้ตกลงให้เด็กคนนี้ดูแลสักหน่อย

แล้วสมบัติของตะกูลอคานิชิจะให้คนอื่นดูแลได้ยังไงกันฉันไม่ยอมหรอกนะ"

ยัยแก่แร้งทึ้งนั่นพูดปาวๆ ส่วนไอญาติที่เหลือต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย

"น้องจินมาอยู่กับป้าดีกว่านะ"

"ได้ไงจินต้องมาอยู่กับฉันต่างหากละ"

"ไม่ได้นะ!!" แล้วก็มีอีกหลายเสียงที่คราวนี้ต่างก็แย่งที่จะดูแลเด็ก มันแสดงถึงก้นบึ้งของจิตใจคน

แล้วคนพวกนี้ก็จัดอยู่ในประเภทคบไม่ได้

ปั้ง!!!

"ทุกคนหยุดได้แล้วครับในฐานะที่ผมอุเอดะ ทัตสึยะเป็นทนายของตะกูลอคานิชิ

 ตั้งแต่นี้ไปคาเมนาชิ คาซึยะจะดูแลอคานิชิ จินแต่เพียงผู้เดียวห้ามใครเข้ามายุ่งเด็ดขาด

ถ้าเกิดผมเตือนแล้วไม่ฟังก็อย่าหาว่าผมไม่เตือน" ทนายอุเอดะกล่าวเสียงนิ่ง

"ส่วนคุณคาเมนาชิ ตั้งแต่วันนี้ไปคุณคือผู้ปกครองของอคานิชิ จิน

กรุณาดูแลเด็กคนนี้ให้ดีด้วยเรื่องค่าใช้จ่าย.." ยังไม่ทันที่ทนายจอมดุพูดจบคาเมะก็พูดแทรกขึ้นมา

"เรื่องเงินไม่ต้องหรอกครับ ผมอยากจะเลี้ยงเด็กคนนี้ด้วยตัวเอง

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆที่ผมต้องแบกรับแต่ผมก็อยากจะจัดการด้วยตัวเองจริงๆครับ"

"เฮอะแกไม่ต้องมาทำหน้าตาใสซื่อไปหน่อยเลย แกคงจะหวังสมบัติละสิ" ยัยบ้าหนึ่งในเครือญาติของจินพูดขึ้น

"ห้ามว่าป๊ะป๋านะ!! น้องจินไม่ยอมจริงๆด้วย" ใบหน้าเล็กงอง้ำขึ้นทันที

"ไปกันเถอะป๊ะป๋า ไปบ้านป๊ะป๋ากัน อ๊ะไม่สิบ้านของเราต่างหากเนอะ!!" ^^

"ครับไปกันเถอะ^^" จินเป็นเด็กน่ารักมากในสายตาผม

"เดี๋ยวครับคุณคาเมนาชิ" อุเอดะทักผมขณะที่ผมกำลังพาจินกลับบ้าน

"ครับ?"

"คุณแน่ใจเรื่องค่าใช้จ่ายแน่นะครับ" อุเอดะถามย้ำ

"ครับผมแน่ใจแต่ถ้ามันจนปัญญาผมจริงๆผมก็จะขอความช่วยเหลือจากคุณอุเอดะแน่นอนเลยครับ"

ดูเหมือนคุณทนายจะคลายกังวนบ้างแล้วก็ยอมปล่อยให้ผมกับจินกลับบ้าน

นับแต่นี้ไปผมก็จะมีลูกชายที่ชื่ออคานิชิ จินและผมจะต้องเป็นพ่อที่ดีให้ได้คอยดูเถอะครับ!!!

TBC...

________________

Talk :: เอาละเรามาพูดเรื่องฟิคเรื่องนี้ก่อนเน้ แบบว่าทุกท่านคงจะรู้แล้วอ่านะว่าฟิคนี้ออกแนวน่ารักโดยที่คาเมะเป็นพ่อส่วนหมูจินก็เป็นลูกซะงั้น นังเต่าเลี้ยงต้อย~ (แอกโค่~) ส่วนน้องจินก็นะจะน่ารักไปไหนไม่ทราบโฮกกกก~ คิดแล้วเคลิ้ม(เริ่มบ้า) เรื่องนี้ข้าน้อยจะพยายามจะทำให้มันจบเหอๆ แต่คิดว่าดองแหง แต่ข้าน้อยก็อัพต่อเน้อไม่ปล่อยทิ้งแน่นอน

ปล.ใครที่หลงเข้ามาถ้าอ่านแล้วก็เม้นด้วยจะดีมากเพราะข้าน้อยจะได้รู้ว่ามีคนอยากอ่านต่อหรือไม่เน้ ขอบคุณทุกท่านที่หลงผิดเข้ามาเน้

และถ้าทุกท่านสงสัยว่าทำไมตอนนี้มันสั้นจัง ข้าน้อยก็จะบอกว่านี่มันอินโทรนี่นา รออ่านตอนหนึ่งก่อนเถอะและจะรู้ว่าข้าน้อยแต่งยาวโฮกกก จนพวกท่านอ่านจนตาลายเลยละ

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 20 Feb 2010 11:23:42 by komu-rin

Comment

Comment:

Tweet

แหม น้องจิน
ฮ่าๆๆ เรื่องนี้สนุกแน่ๆ
ตอนเด็กก็น่ารักน่าหยิก
แต่ตอนโตนี่หล่ะที่เรารอคอย ฮ่าๆๆ

คุณพ่อน้องจินน่ารักไปมั้ยเนี่ยยยย

big smile

#20 By shao (125.24.14.54) on 2010-02-16 21:34

อ่านแล้วเนื้อเรื่องน่ารักนะ แบบน้องเป็นพ่อ
จินเป็นลูกที่คอยรักและหวงป๊ะป๋า
น่าอ่านมาก คอยอ่านตอนต่อไปค่ะ

#19 By lovemejin (58.11.40.22) on 2010-02-16 21:21


เพิ่งมาอ่าน intro

55+

จินน้อย ก็ยังน่ารักอยู่ดี

แกกลับไปเป็นเด็กเดี๋ยวนี้ อคานิชิ๊๊!!!!!

#18 By nande~~ (58.9.159.26) on 2010-02-16 11:29

พ่อลูก...
อายุห่างกันกี่ปีเนี่ย?
น่าจะเก้าปีเป็นอย่างน้อย
เลี้ยงต้อยจริงๆ ด้วยยยยยยยยยย

แต่ก็แปลกใหม่ดีจ้ะ
ยังไม่เคยเห็นห่างกันขนาดนี้โดยที่เคะอายุมากกว่า
(กรั๊กๆๆๆ)
ชักน่าสนุกแล้วล่ะคุณข้าน้อย
อยากรู้ว่า "หนูจิน" โตขึ้นจะเป็นยังไง
จะหื่นกะป๊ะป๋ามั้ยเนี่ย
อาริกาโตว

#17 By 5555 (58.9.25.217) on 2010-02-16 01:41

น่ารักอย่างแรงคะ
น้องจิน เด็กอ้วนกลมของปะป๊าคาซึจัง
มารออ่านตอนต่อไปนะคะ

#16 By minri (58.137.129.220) on 2010-02-15 15:06

เรื่องแหวกแนวดีค่ะ

ปกติเคยเจอแต่อิจินเลี้ยงต้อยน้อง

มาเรื่องนี้น้องเลี้ยงต้อยอิจิน

ก๊ากกกก

รอลุ้น ๆ ตอนที่ 1 นะคะ

ขอบคุณค่ะสำหรับฟิค surprised smile

#15 By kozaku_love (202.28.66.24) on 2010-02-15 13:00

จินเป็นลูกของคาเมะเหรอ
ท่าทางสนุกดี

#14 By kattun (58.137.196.41) on 2010-02-15 08:11

แหวกแนวดีค่ะ

ชอบค่ะ

จะรอนะค่ะbig smile

#13 By jing (125.25.181.221) on 2010-02-14 18:03

จินแอ๊บแบ๊วววว
ฮะฮะ

อยากรู้จริงว่าโตมาแกจะยังน่ารักน่าชังอย่างนี้มั้ยฮะฮะ

อยากมีป๊ะป่าแบบคาเมะบ้างอะไรบ้าง~

*-* อิจฉาอีจินจริงๆ

#12 By AtsuRo (58.9.170.92) on 2010-02-14 15:06

ท่าทางสนุกน่าติดตามนะ

มาต่ออีกนะ

#11 By (124.120.148.169) on 2010-02-14 12:49

ชอบอ่ะ


นังเต่าเลี้ยงต้อย


กร๊ากกกกกกกกกก~

#10 By Mame~ (110.164.88.146) on 2010-02-14 03:00

question น่ารัก...ชอบชอบ
เมะจังกล้ามากๆเลย...เลี้ยงต้อยซะงั้น
ส่วนจินก็แอบหยอดแต่เด็ก...ชวนกลับบ้านได้น่าคิด
"ไปกันเถอะป๊ะป๋า ไปบ้านป๊ะป๋ากัน อ๊ะไม่สิบ้านของเราต่างหากเนอะ!!"
LuvMe...ลุ้นลุ้น...ห่างกันแค่ 9 ปีเอง!?

#9 By Mitsumeteitai (124.120.166.111) on 2010-02-14 01:07



ถึงไม่มีสมบัติเค้าก็จะขอเลี้ยงเองทั้งจินทั้งคาเมะเลย

#8 By heang (125.26.171.85) on 2010-02-13 23:57

กี๊ดก๊าดดดดด

น่ารักไม่(อยาก)ทนจริ๊ง

เมะเลี้ยงต้อยอ่ะ

เอ๊ะ!!!

หรือจะบอกว่าวัวเด็กริจะกินหญ้าแก่ดีเนาะ^^

มาต่อเร็วๆนะคะ

จะรออ่านค่ะ

#7 By NASS.NET (110.164.188.102) on 2010-02-13 23:26

น่ารักดีอะ เป็นเรื่องที่ดูแหวกแนวมากๆเลย
น่ากลัวอย่างเดียวที่ถ้าอ่านแล้วติดใจแต่คนแต่งไม่มาต่อนี่สิ
ท่าทางจินจะน่ารักมากๆแน่ๆ ต้องพาเอาคนอ่านเคลิ้มหลงคารมไปกับจินตัวน้อยแหงๆ
มาต่อเร็วๆนะคะ รออ่านตอนต่อไปอยู่น้า

#6 By totaru (124.122.111.85) on 2010-02-13 22:50

หมายถึงเมะเป็นเมะแล้วจินเป็นเคะเหรอ อ่า...อืมม ต้องใช้พลังจิ้นมากมายทีเดียว

#5 By y (110.164.53.168) on 2010-02-13 21:12

น้องจินเป็นลูกเหรอเนี่ย น่าร๊ากกก
พ่อเมะดูแลหนูจินให้ดีเลยนะ
แค่อินโทรท่าทางหนูจินจะชอบพ่อเมะมากเลยนะเนี่ย
รออ่านต่อนะคะ

#4 By tinie (118.173.2.183) on 2010-02-13 20:08

ในเมื่อคาเมะเป็นพ่อจินซะแล้ว
แล้วจะมาโคกันไงเนี่ย

มาต่อเรื่อยๆๆนะ
รออ่านนะค่ะconfused smile

#3 By MU* (125.26.5.47) on 2010-02-13 18:25

น้องอายุุมากกว่าจะจบ ม.ต้น ก็ประมาณ 15
ส่วนจินก็ 6 ขวบ ห่างกันแค่ 9 ปี เอง 555555
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร คาเมะจังเราเีลี้ยงหมูน้อย
น้องน่ารักอะมีความพยายามและก็สงสารเด็ก
แล้วก็จะพิสูจน์ทุกอย่างด้วยตัวเอง ก็เป็นกำลังใจให้นะ

#2 By tuktay (110.164.162.191) on 2010-02-13 17:20

เมะเลี้ยงต้อย กลายเป็นป๊ะป๋าของน้องจินซะแล้ว

ท่าทางสนุกน่าติดตามนะ

มาต่ออีกนะ จะรออ่านจ้า

#1 By netsu (114.128.20.181) on 2010-02-13 16:48