[Fic][AKAME] PAPA SO CUTE [Special] Part 1

posted on 16 Feb 2010 12:30 by komu-rin

Fiction Special :: PAPA SO CUTE

Part :: 1 [Happy Birth Day PAPA !!!]

Paring :: Jin&Kame

Rate :: PG

Autor :: Komu-rin

Note :: Specialของเนื้อเรื่องไม่ได้ต่อกับเรื่องยาวแต่อย่างใด

           แต่เป็นตอนที่น้องจินยังอยู่ในวัยเยาว์ สรุปก็คือมันจะเป็นตอนที่ไม่มีในเนื้อเรื่องหลักนั่นเอง

           ส่วนสาเหตุที่แต่งเพราะข้าน้อยยังติดใจกับน้องจินอยู่ยังไงละ ^^

__________________________________

HAPPY BIRTH DAY PAPA !!

ก๊อกๆๆ

"น้องจินตื่นรึยังครับ" เสียงหวานดังถามคนข้างใน

"น้องจินตื่นแล้วฮับป๊ะป๋าเข้ามาได้เลย"

"น้องจินทำอะไรอยู่เหรอครับ"คาเมะถามเมื่อเห็นน้องจินกำลังรีบเก็บอะไรสักอย่างอยู่

"ไม่มีอะไรนี่ฮับ" น้องจินรีบส่ายหน้าเป็นการใหญ่มืออวบเล็กลากแขนเรียวให้รีบออกไปจากห้องตน

"ป๊ะป๋าน้องจินหิวแล้ว เราลงไปข้างล่างกันเถอะ"

"หืม? เอาสิครับมาป๊ะป๋าอุ้มนะ" คาเมะอุ้มน้องจินขึ้นมาเขาเอื้อมมือไปปิดประตูห้องของน้องจินก่อนจะพาน้องจินลงมาข้างล่าง

"อ๊ะ ทัตจังมานานแล้วเหรอฮับป๊ะป๋า" น้องจินถามเมื่อคาเมะพาเขาลงมาข้างล่างแล้วพบทัตจังกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะอาหาร

"ใช่แล้วครับวันนี้ทัตจังจะมานอนบ้านเราด้วยน้า~"

"ดีจังเลยฮับ!! อ๊ะจริงสิป๊ะป๋าวันนี้น้องจินขอไปบ้านโทโมะจังนะ"

"ได้สิครับแต่อย่ากับเย็นนักนะป๊ะป๋าเป็นห่วง" ^^

"ฮับ!!"

.

.

.

"นั่นน้องจินออกไปไหนน่ะ" อุเอดะถามเมื่อเขาเห็นร่างอวบเล็กวิ่งออกไปข้างนอก

คาเมะที่กำลังล้างจานก็หันไปตอบ

"น้องจินไปบ้านเพื่อน คุณอุเอดะไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ" คาเมะพูดจบก็กลับไปล้างจานต่อส่วนอุเอดะเมื่อฟังจบแล้วก็ขอตัวออกไปทำงานทันที แต่เขาไม่ลืมมองไปยังบ้านที่น้องจินเข้าไปพอเห็นว่าน้องจินเข้าไปแล้วเขาก็ออกรถไปทำงาน

.

.

"อ้าวจินคุงมาแล้วเหรอจ๊ะเดี๋ยวป้าไปตามโทโมะมาให้นะ" ^^

"ฮับ!!!"น้องจินรับคำแล้วนั่งม้านั่งรอเพื่อน

ตึก ตึก ตึก

"จิน!! มาแล้วเหรอ" โทโมะวิ่งออกมาจากสวนหลังบ้านเนื้อตัวมอมแมมเหมือนไปลุยโคลนที่ไหนมาอย่างนั้นแหละ

"อื้อ แต่โทโมะไปทำอะไรมาอะ" จินถามอย่างใคร่รู้

"ตามเรามาสิเดี๋ยวก็รู้" โทโมะยิ้มอวดฟันขาวก่อนจะเดินนำให้จินตามไปหลังบ้าน

"นี่ไงละสาเหตุที่ทำให้เราเลอะขนาดนี้" ^^ โทโมะหยุดอยู่หน้ากระถางดอกไม้สีแดงๆ มันมีหลายกระถางและอีกส่วนก็อยู่ในดินแล้ว

"โอ้โห~ นี่โทโมะทำคนเดียวเลยเหรอ" จินนั่งลงดูดอกไม้ที่โทโมะเป็นคนลงมือปลูกเอง

"ใช่แล้วเราเก่งใช่มั้ยละ" โทโมะยืดตัวกอดอกส่งยิ้มสวยไปให้เพื่อนเขา

"อื้อเก่งมากๆเลยละ...อ๊ะจริงสิ!!" ดูเหมือนจินจะนึกอะไรออก

"มีอะไรเหรอ?" โทโมะถามเมื่ออยู่ๆจินก็ทำเสียงดังจนเขาตกใจ

"^^ แฮะๆไม่มีอะไรอะ ว่าแต่โทโมะนี่ปลูกเก่งจังเลยเนอะแบบนี้แสดงว่ายังมีอีกเยอะใช่มั้ยละ"

"อื้อ เรายังมีอีกเยอะแยะเลยแต่คุณแม่เพิ่งเก็บไปอะเห็นบอกว่าจะเอาไปจัดแจกันตอนนี้ก็เลยเหลือแค่ตรงนี้แหละ" โทโมะตอบมือเล็กก็เริ่มขุดดินให้ลึกลงไปเตรียมพร้อมปลูก

"เหรอ~" จินแอบทำหน้าเซ็งหน่อยๆก่อนจะนั่งยองๆช่วยโทโมะปลูก

โทโมะพอจะจับสังเกตุอาการผิดปกติของอีกฝ่ายได้เลยถามให้หายสงสัย

"จินมีอะไรรึเปล่าทำไมทำหน้าหงอยๆไปละ"

"เฮ้อ~ ก็พรุ่งนี้มันเป็นวันเกิดของป๊ะป๋านะสิ แต่เรายังไม่มีของขวัญที่จะให้ป๊ะป๋าเลย" จินทำหน้าเศร้าจนโทโมะพลอยเศร้าไปด้วย

"เหรอ งั้นก็แย่เลยสิแล้วจินจะำทำยังไงต่ออะ" พอจินได้ยินโทโมะพูดแบบนี้ก็แอบยกยิ้มขึ้นมาโดยที่คนตรงหน้าไม่ทันได้จับสังเกตุ

"ก็เราอยากจะเอาดอกสีแดงๆนี่ให้ป๊ะป๋าอะแต่โทโมะก็บอกว่าคุณป้าเอาไปหมดแล้วเราก็เลยเศร้า" จินเอามืออวบมาปิดหน้าทำท่าเหมือนจะร้องไห้ จนคนที่ฟังอยู่รู้สึกสงสาร

"งั้นเอางี้สิ เอาของเราไปก็ได้แต่จินจะเอาเยอะรึเปล่าละ" พอจินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มหน้าบานทันที

"โทโมะจะให้เราจริงๆเหรอ" ^^

"จริงสิ เราพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว" 

"ขอบใจนะโทโมะเราเอาไปไม่เยอะหรอกขอแค่ดอกแดงๆในกระถางนั่นก็พอ" จินชี้ไปที่กระถางที่มีดอกกุหลาบสีแดงสดอยู่ ตัวกระถางเล็กพอให้จินถือได้

"เอ๋? เอากระถางนั้นเหรอจิน" โทโมะถามอีกครั้งแต่สีหน้าของโทโมะนั้นไม่ค่อยสู้ดีเพราะว่ากระถางนั้นมันเป็นกระถางที่เขาจะเอาไปให้ยูยะที่กำลังนอนป่วยอยู่ที่บ้าน

"อื้อ ไม่ได้เหรอโทโมะ" พอจินเห็นว่าโทโมะมีท่าทีลำบากใจก็แกล้งตีหน้าเศร้าต่อ

เด็กน้อยโทโมะชั่งใจอีกเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจยกกระถางนั่นให้จิน

"ก็ได้เราให้จินก็ได้ เดี๋ยวเราค่อยหาอย่างอื่นให้ยูยะละกัน"

"ขอบใจนะโทโมะ!!!" จินยิ้มดีใจก่อนจะเข้าไปกอดเพื่อนเสียแน่น

"โอ้ย อึดอัดนะจินอย่ากอดเราแน่นแบบนี้สิ"

"ก็คนมันดีใจนี่นา แต่แบบนี้โทโมะจะให้อะไรยูยะละ" จินปล่อยให้โทโมะเป็นอิสระก่อนจะพูดถึงยูยะ

"อืม ไม่รู้สิแต่จินก็ต้องช่วยเราคิดด้วยนะเพราะเราให้กระถางดอกไม้นั่นแล้ว" โทโมะเสนอข้อแลกเปลี่ยน 

"ก็ได้ เราจะช่วยโทโมะคิด" จินกับโทโมะก็นั่งคิดอยู่ในสวนหลังบ้านสักพักจนกระทั่งเย็นแล้วทั้งคู่ก็ยังคิดไม่ออก

"จินคุงโทโมะเข้ามาในบ้านก่อนลูก" เสียงมารดาของโทโมะดังขึ้น

"ฮับ!!!" เด็กน้อยทั้งสองรับคำพร้อมกัน แล้ววิ่งเข้าบ้านไป

"โอ้โห ทั้งสองคนนี่ดูไม่ได้เลยนะเลอะเทอะไปหมดแล้วเห็นมั้ย" เธอเห็นสภาพเด็กสองคนแล้วอมยิ้ม

"เด็กผู้ชายก็งี้แหละแม่" โทโมะพูดอย่างภูมิใจ

"จ้าๆ แมนมากเลยลูกแต่แม่ว่าเราพาเพื่อนไปอาบน้ำก่อนดีกว่ามั้ย" เธอบอกกับลูก

"ก็ดีฮับ จินไปอาบน้ำกันเถอะ" แล้วมือเล็กก็ลากเพื่อนขึ้นไปข้างบน

"อาบน้ำให้สะอาดนะลูก!!" เธอตะโกนไล่หลังเด็กทั้งสองคน

.

.

.

"นี่นี่จินเราคิดออกแล้วละว่าจะเอาอะไรให้ยูยะดี" โทโมะพูดเมื่อเขาทั้งสองกำลังนั่งแช่ในอ่างอาบน้ำ

"เหรอ? อะไรละ" จินถาม

"ก็ยูยะอะชอบอ่านหนังสือมากเราเลยกะจะเอาหนังสือนิทานที่แม่เพิ่งซื้อมาให้เราให้ยูยะละ ยังไม่ได้แกะเลยด้วย"

"ดีจังแบบนี้โทโมะก็มีของไปให้ยูยะแล้วสินะ" จินกล่าวอย่างยินดี

"อื้อ ว่าแต่จินจะไปเยี่ยมยูยะพร้อมเรามั้ย?" โทโมะถาม

จินล้างหน้าล้างตาก่อนจะลุกไปใส่เสื้อผ้าที่โทโมะวางไว้ให้

"ไม่อะ ป๊ะป๋าบอกว่าห้ามกลับเย็นแต่นี่มันก็เย็นมากแล้วเอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่าเราค่อยไปเยี่ยม" โทโมะพยักหน้าเข้าใจก่อนจะลุกออกไปแต่งตัวอีกคน

.

.

.

.

"โทโมะไปแอบอยู่ตรงนั้นก่อนนะ" จินชี้ให้โทโมะแอบอยู่หลังประตูบ้าน

"อ้าวน้องจินกลับมาแล้วเหรอครับ" คาเมะถามทันทีเขากะออกไปตามที่บ้านฝั่งตรงข้ามอยู่แล้วเชียว

"ฮับน้องจินกลับมาแล้วป๊ะป๋ามาทางนี้หน่อยสิฮับ" จินกวักมือเรียกให้คาเมะมาหาตน พอคาเมะเดินไปหาตามที่น้องจินบอกโทโมะก็วิ่งเข้าไปในบ้านพร้อมกระถางดอกไม้

.

.

"น้องจินจะพาป๊ะป๋าไปไหนครับ" คาเมะถามหลังจากที่น้องจินพยายามลากให้ป๊ะป๋าไปกับตน

"ก็น้องจินอยากซื้อขนมนี่ฮับ" จินกำลังหาข้ออ้าง

"อ้าวแล้วก็ไม่บอกแต่น้องจินไม่ต้องไปซื้อหรอกครับเพราะว่าคุณอุเอดะเค้ากำลังซื้อกลับมาฝากน้องจินอยู่พอดี" คาเมะบอกให้เด็กน้อยฟัง เพราะเขาเพิ่งจะรับโทรศัทพ์มาไม่นานนี้เอง

พอจินได้ยินก็หน้าบูด ทำไมต้องมาซื้อให้เขาตอนนี้ด้วยนะทัตจังบ้า

"แต่น้องจินอยากจะเลือกเองนี่ฮับ" จินกอดอกบอกอย่างดื้อดึง

"เอางั้นก็ได้ครับแต่ป๊ะป๋าขอปิดประตูบ้านก่อนนะ"

"อ๊ะ!! ยะ อย่าฮับ!!" จินรีบร้องห้าม

"เอ๋? อย่าอะไรเหรอครับน้องจิน" เมื่อคาเมะล็อคบ้านเสร็จแล้วก็งงกับท่าทางของลูกชาย

"ปะ เปล่าไม่มีอะไรแล้วฮับ" น้องจินส่งยิ้มแห้งๆไปให้ป๊ะป๋า

'ป๊ะป๋าล๊อคบ้านไปแล้วอะ แล้วโทโมะจะออกยังไงละเนี่ย' = =a

"น้องจินรีบไปกับเถอะครับเดี๋ยวมันจะมืดค่ำ" 

"ฮับ!!" แล้วมืออวบเล็กก็เข้าไปจับข้อแขนเรียวนั่นพร้อมส่งยิ้มให้คาเมะ 'โทโมะคงหาทางออกได้ละมั้ง?'

.

.

.

กุก กัก กุก กัก

"อ้าว ทำไมเปิดไม่ออกอะ" โทโมะที่เพิ่งเอากระถางดอกไม้ไปวางในห้องจินเสร็จก็กะจะลงมาแล้วแอบวิ่งออกไป แต่มันล๊อคแล้วแบบนี้เขาจะออกยังไงละเนี่ย

โทโมะมองซ้ายมองขวาแล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นบานหน้าต่างตรงนั้นมีโต๊ะเล็กๆอยู่พอดี

"ออกทางนั้นดีกว่า" ว่าแล้วโทโมะก็วิ่งไปแล้วปีนขึ้นไปบนโต๊ะเล็กๆนั่น

"ฮึบ!! เฮ้อ~ ปีนได้สักที" พอโทโมะปีนขึ้นมาได้แล้วก็เลื่อนบานหน้าต่างออกไปข้างๆ ใบหน้าเล็กยื่นออกไปข้างนอกนิดนึง

"หวา~ สูงเหมือนกันนะเนี่ย" แต่ยังไงก็ต้องลง โทโมะเกาะขอบหน้าต่างก่อนจะกระโดดลงไป

ตุ๊บ!!!

"แฮะๆสำเร็จ!!!" แล้วพอโทโมะจะหันกลับไปปิดบานหน้าต่างมันก็อยู่สูงจนมือเล็กเอื้อมไปไม่ถึง

"ฮึ๊บ!!!" โทโมะกระโดดหวังจะเอื้อมไปปิดบานหน้าต่าง

"ทำอะไรน่ะ!!!" เสียงหวานดังขึ้นข้างหลังเด็กน้อย โทโมะหันไปตามเสียงก็พบคนที่เข้าออกบ้านนี้อยู่บ่อยครั้งแต่เขาไม่รู้จักชื่อ มองเขาด้วยสายตาดุ

"เอ่อ ผมกำลังจะไปแล้วฮับ!!" โทโมะออกตัววิ่งหนีแต่มือเรียวก็คว้าได้เสียก่อน

"จะรีบไปไหนเด็กน้อยเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ" - -^

แล้วอุเอดะก็ซักถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด พอฟังจบแล้วเขาก็ปล่อยตัวให้โทโมะกลับบ้านได้ส่วนน้องจินเขาจะจัดการเอง

.

.

.

"ป๊ะป๋าจะนอนแล้วเหรอฮับ" น้องจินถาม

"ใช่แล้วครับตอนนี้ป๊ะป๋าง่วงมากเลย น้องจินนั่งดูโทรทัศน์กับคุณอุเอดะละกันนะป๊ะป๋าขอตัวไปนอนก่อน"

"ฮับ" แล้วคาเมะก็เข้ามาหอมแก้มน้องจินก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอนข้างบน

"งั้นน้องจินก็ไปนอนบ้างดีกว่า" น้องจินทำท่าจะลุกแต่มือเรียวของอุเอดะก็รั้งไม่ให้น้องจินไปไหน

"ทัตจังมีอะไรกับน้องจินเหรอฮับ?"

"น้องจินให้เพื่อนเข้ามาในบ้านโดยที่ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ใช่มั้ยครับ" อุเอดะเปิดประเด็นถามทันที

"..." พอน้องจินได้ยินคำถามก็ไม่ตอบเอาแต่ก้มหน้าก้มตา

"น้องจินไม่ตอบแสดงว่าจริง"

"แต่น้องจินมีเหตุผลนะที่น้องจินต้องทำแบบนั้นก็เพราะ...." น้องจินรีบบอกให้ทัตจังเข้าใจ

"ก็เพราะพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของคุณพ่อ น้องจินกำลังจะบอกกับอาแบบนี้ใช่มั้ย" น้องจินพยักหน้ารับ

อุเอดะถอนหายใจออกมาน้อยๆก่อนจะอุ้มให้น้องจินมานั่งบนตัก

"อาเข้าใจน้องจินนะแต่น้องจินก็ทำไม่ถูก"

"ทัตจังกลัวว่าโทโมะจะขโมยของเหรอ?" เด็กน้อยถามแต่อุเอดะกลับส่ายหน้า

"มันไม่ใช่เรื่องนั้นแต่เวลาน้องจินจะทำอะไรก็ควรให้ผู้ใหญ่รับรู้ด้วยรู้มั้ยครับ ถ้าเกิดตอนนั้นโทโมะเค้าออกจากบ้านไม่ได้จะทำยังไง" เขากำลังสอนให้น้องจินรู้จักใช้ความคิดมากกว่านี้ไม่ใช่ปุบปับก็จะทำโดยที่ไม่ปรึกษาผู้ใหญ่

"แต่โทโมะเค้าก็ออกมาได้นี่ฮับ"

"ใช่เค้าออกมาได้แถมทางหน้าต่างด้วย ดีนะที่อาไปเห็นเข้าเสียก่อนถ้าเป็นคนอื่นเห็นคงจะคิดว่าเป็นขโมยเหมือนที่น้องจินบอกนั่นแหละ" พอจินฟังแบบนี้ก็หน้าเสียไปทันที

"น้องจินไม่ได้ตั้งใจ" น้องจินทำท่าจะร้องไห้ จนอุเอดะใจอ่อน

"น้องจินสัญญากับอานะว่ามีอะไรน้องจินจะต้องบอกอาก่อนเสมอ" อุเอดะชูนิ้วก้อยขึ้นมา 

"ฮับ!!" แล้วน้องจินก็รีบเกี่ยวก้อยสัญญาทันที

"งั้นก็ขึ้นไปนอนได้แล้ว และอาจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นด้วยว่าน้องจินกำลังจะทำอะไรตกลงมั้ยครับ" น้องจินยิ้มรับก่อนจะวิ่งขึ้นไปข้างบนห้อง 

เมื่ออุเอดะเห็นว่าน้องจินขึ้นไปแล้วเขาก็เปิดโทรทัศน์ดูข่าวสารต่อ

.

.

.

"ป๊ะป๋าจะหลับไปรึยังน้า" จินเปิดประตูห้องของคาเมะเบาๆก่อนจะวางกระถางดอกกุหลาบนั่นใกล้ๆหัวเตียง แล้วหยิบกระดาษที่เขานั่งเขียนเองกับมือขึ้นมาแล้วยกกระถางขึ้นมานิดนึงก่อนจะทับไว้ตามเดิม จินยิ้มพอใจกับผลงานของตนก่อนจะเข้าไปหอมแก้มป๊ะป๋า

"วันนี้นอนกับป๊ะป๋าดีมั้ยน้า" ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่ตัวก็เข้าไปซุกอยู่ในอ้อมกอดของป๊ะป๋าไปเรียบร้อยแล้ว มืออวบเล็กโอบกอดเอวบางของป๊ะป๋า 

"ป๊ะป๋าตัวหอมจัง ขอให้หลับฝันดีนะฮับป๊ะป๋า" แล้วน้องจินก็หลับลงไปอย่างง่ายดาย 

.

.

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ

"อื้ม~ เช้าแล้วงั้นเหรอ" คาเมะยกมือเรียวบังแสงที่แยงเข้าตาก่อนจะยันตัวลุก แต่อะไรมันหนักๆหว่า

"อ้าวน้องจินทำไมมานอนอยู่ที่นี่ได้ละเนี่ย?" คาเมะมองเด็กน้อยที่กำลังนอนกอดเอวเขา ท่าทางจะหลับลึกนะเนี่ย มือเรียวลูบไล้กลุ่มผมนุ่มไปมาจนกระทั่งสายตาไปเห็นกระถางดอกกุหลาบ?

"เราเคยมีด้วยเหรอ?" มือเรียวเข้าไปคว้ามันขึ้นมาแล้วกระดาษที่ถูกทับอยู่ก็หล่นลงพื้น คาเมะหยิบมันขึ้นมาดูก็พบลายมือของเด็กน้อยที่กำลังนอนกอดเขาอยู่ เขียนด้วยดินสอสี ในนั้นมีใจความว่า 'สุขสันวันเกิด ฮับป๊ะป๋า' แล้วมีรูปที่น้องจินวาดไว้ด้วยมันเป็นรูปอะไรนั้นเขาเองก็ดูไม่ออกแต่สำหรับเขามันสวย และทำให้เขารู้สึกตื้นตันมากกับสิ่งที่ลูกชายทำให้กับเขา

"น้องจินขอบคุณนะครับ" ใบหน้าเรียวสวยเข้าไปหอมแก้มนุ่มนั่นแล้ววางให้น้องจินนอนสบายๆส่วนเขานั้นก็หยิบกระถางดอกกุหลาบไปวางไว้ข้างหน้าต่าง ส่วนกระดาษข้อความที่น้องจินอุตส่าลงมือทำคาเมะก็นำไปติดไว้บนกำแพงหัวเตียง

"ป๊ะป๋า" เอ๋? น้องจินตื่นแล้วเหรอ แต่พอคาเมะหันไปดูก็พบว่าน้องจินยังนอนหลับอยู่

แล้วงึมงำจับใจความไม่ค่อยได้คาเมะเลยเข้าไปใกล้ๆ

"น้องจินรักป๊ะป๋านะ~" แล้วเด็กน้อยก็กลับไปหลับสนิทอีกครั้ง

^^

"ป๊ะป๋าก็รักน้องจินเหมือนกันครับ"

...THE END PART 1...

___________________________

Talk :: นี่คือพาสแรกของSpecial ตอนนี้น้องจินยังเด็กแต่มีความคิดชั่วร้ายตั้งแต่เด็ก(ซะงั้น) ตอนละเมอนั่นน้องจินเพ้อเองเน้อ มิได้มีแผนแต่อย่างใดเน้~ ยังไงน้องจินก็ยังคงเป็นเด็กน้อยอยู่นะ ^^ และพาสนี้ก็สงสารมะพีอีกแล้วดันหลงกลอิหมูกระซิกๆ แต่จบลงด้วยดี?

ปล.น้องจินน่ารักน่าเลิฟมากมาย o(>///< )o

ปล2.ขอให้น้องเต่ามีความสุขมากๆนะแม่ยกคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอและขอให้น้องเต่าคู่กับหมูตลอดไป~

____________________

แนะนำตัวอย่างเป็นทางการแบบว่าลืมไปซะสนิทว่าตัวเองยังไม่ได้แนะนำตัวเลย (- -lll

ข้าน้อยมีนามว่า แบต ทุกท่านจะเรียกยังไงก็ได้ข้าน้อยไม่ว่า ^^

รู้แค่ชื่อก็พอเนอะ!!!       

 

 

 

 

edit @ 23 Feb 2010 11:58:00 by komu-rin

Comment

Comment:

Tweet

น้องจินจอมวางแผนแต่เด็กเลยนะคะ
เพื่อปะป๊าน้องจินทำได้ทุกอย่าง อิอิ
ตาหมูน้อยน่ารัก

#13 By risa (124.18.110.6) on 2010-02-26 18:25

มีแผนแต่เด็กนะ

โทโมะเกือบโดยทัตจังจัดการแล้ว
5555 ถ้าไม่สารภาพความจริง

เมื่อไรจินจะโตนะ
5555 คงเจ้าเล่ห์น่าดูopen-mounthed smile

#12 By MU* (125.26.13.80) on 2010-02-24 17:42

น้องจินแอบมีเล่ห์เหลี่ยมตั้งแต่เด็กเลยนะ
อย่างนี้พอโตขึ้นคงหวงคุณป๋าน่าดูชม
ก็แอบรักมาตั้งแต่เด็ก แถมได้ใกล้ชิดกันตลอดเวลา
ดูเหมือนเด็กหวงของแต่ว่าความจริงคือรักปะป๋าหมดใจ
รีบมาแต่งตอนโตไวๆ นะค่ะ อยากเห็นลูกจินหวงปะป๋า
5555555

#11 By tuktay (202.29.39.1) on 2010-02-24 14:05

55+ ร้ายตั้งแต่ยังเด็กเลยน้าจิน
แต่ก็น่ารักกกกกค่ะ ทำเพื่อปะป๋าคาเมะ
ยังงัยก็ไม่ผิดหรอก อิอิ

#10 By nu_nid (183.88.120.196) on 2010-02-24 09:01

น้องจินเจ้าเลห์ตั้งแต่เด็ก

สงสารมะพีจริงๆๆเลย

open-mounthed smile

#9 By jjj (125.24.18.70) on 2010-02-23 20:33

น่ารักจริงๆ ด้วยน้องจิน
แต่ของขวัญเนี่ยเหมือนไปร้องขอแกมบังคับเพื่อนยังไงไม่รู้เนอะ?

สงสารโทโมะจัง
เสียรู้จินตั้งแต่เด็ก

ป๊ะป๋านี่ยิ่งโตยิ่งน่ารักนี่นา
จะรู้มั้ยว่า "รัก" ของน้องจินมันหมายถึงอะไร

คุณอุเอดะฉลาดมาก
แต่จินตอนโตมันจะบอกทุกอย่างก่อนทำอะไรเหรอ
ในเมื่อเจ้าเล่ห์ตั้งแต่เด็ก? ๕๕๕

Happy Birthday Papa ด้วยคน

ป.ล. แต่ก็อยากเห็นน้องจินตอนโตกับป๊ะป๋าอีกแล้วล่ะ คุณแบต

#8 By 5555 (58.9.25.60) on 2010-02-23 19:57

จินแผนสูงมากเลย
ป๊ะป็ก็ใสซื่อจริงเลย

#7 By kattun (58.137.196.41) on 2010-02-23 17:14

น้องจิน
ช่างเป็นเด็กที่แผนการสูงส่งตั้งแต่เล็กนะ
จะเซอร์ไพร์สปะป๊าคนสวยอีกแล้ว
แต่งานนี้ต้องขอบใจเพื่อนพีเค้านะ
ที่ช่วยเหลือน้องจินมาตลอดเลย

ปล...แอบรีเควสต์ได้ไหมค่า ไรท์เตอร์ขา
แบบมีวันเกิดปะป๊าแล้ว ให้มีวันเกิดน้องจิน
แต่ขอแบบน้องจินตอนโตได้ไหมอ่ะ อยากเห้นคุณป๊า
คนสวยเซอร์ไพร์สน้องจินบ้าง อิๆๆๆ
(เอ๊ะ หรือจะโดนน้องจินเซอร์ไพร์สอีกนี้)

#6 By minri (58.137.129.220) on 2010-02-23 16:36

สวัสดีค่า คุณแบต (ไม่รู้จะเรียกพี่ หรือน้องดี - แอบเครียด)

แหม สงสารอิพีค่ะ ซวยแต่เล็กแต่น้อยยันโต

จินก็ชั่วร้ายกะเพื่อนกะฝูงตลอด

คาเมะจัง ป๊ะป๋า หนูจะรู้มั้ยเนี่ย

อยากให้มีสเปหนูจินตอนเด็ก ๆ เย้ออออ เยอะ จังเลยอ่ะ

ชอบจริง ๆ

cry

#5 By nande~~ (58.8.64.251) on 2010-02-23 16:32

น้องจินแอบร้ายแต่เด็กเลยเนอะ
ชอบชอบ...พีจัง+คาเมะ+ทัตจังไม่ทันเด็กหื่นเลย
อยากให้มีน้องจินออกมาเยอะๆ...ร้ายใสแบบเด็กๆ
ป๊ะป๋าก็น่ารัก สวยอีกด้วย~~~

question LuvMe...สุขสันต์วันเกิดคาเมะจังนะ

#4 By Mitsumeteitai (125.24.82.109) on 2010-02-23 16:14

น้องจิน comeback กรี๊ดดดดดดดดด น่ารักๆ ชอบๆ

ป็นเราทำให้อย่างนี้นะรักตายเลย แม้จะไปเอามาจากเพื่อนก้อเถอะ เจ้าแผนการร้ายแต่เด็กจริงๆ

ที่สำคัญ HBD นะคาเมะจังคนสวย

#3 By JickyJcik (202.44.135.34) on 2010-02-23 15:24

อิน้องจิน เจ้าเล่ห์มาตั้งแต่เด็กนะคะเนี่ย

ฮ่า ๆ น่ารักจัง แต่ป๊ะป๋าน่ารักกว่า

ใสซื่อดี ตามเด็กเจ้าเล่ห์ไม่ทันเลย

ก๊ากกกก

#2 By kozaku_love (113.53.57.138) on 2010-02-23 14:12

น้องจินแผนสูงตลอดอ่ะนะ ฮ่าๆๆ

สงสารก็แต่โทโมะนั่นแหละ
ดอกไม้ก็ให้เค้าไป ต้องแอบเอาไปไว้ในบ้านให้อีก
แถมตอนกลับก็ต้องปีนอย่างยากลำบาก
ซาบซึ้งน้ำใจเพื่อนด้วยนะน้องจิน

ป๊ะป๋าใสซื่อ ไม่ทันเด็ก ฮ่าๆๆ น่ารักๆๆ

ปล.ขอแอบ Happy Birthday น้องที่นี่ด้วยะกันนะ
มีความสุข สุขภาพแข็งแรง น่ารักอย่างนี้ตลอดๆไป
เป็นกำลังใจให้น้องกันต่อไปเนอะ big smile

#1 By shao (125.24.30.239) on 2010-02-23 13:26